Wetenschap: het weten op de schap

Waarom wetenschap onderdeel is van het probleem en niet van de oplossing

Wetenschap zou een objectieve zoektocht naar de waarheid moeten zijn, maar vandaag de dag onderdrukt deze eerder kennis dan daadwerkelijk onderzoekend te zijn. De ‘wetenschap’ zoals we die nu kennen is onderdeel van een moreel failliet systeem dat allang zijn beste tijd gehad heeft. Dit citaat van Bill Hicks is zeer treffend:

 

bill-hicksDe reden waarom de wereld zo verneukt is, is omdat we een evolutie doormaken. En de reden waarom onze instituten, onze traditionele religies allemaal afbrokkelen is omdat ZE NIET LANGER RELEVANT ZIJN! Ze zijn niet langer relevant. Dus het is tijd voor ons om een nieuwe filosofie te creëren en misschien zelfs wel een nieuwe religie, snap je. En dat is goed, want dat is ons recht, want we zijn vrije kinderen van God met een geest die alles kan bedenken. En dat is zo’n beetje onze rol.

We leven in een bijzondere tijd, een tijd van waarheid waarin alles wat op leugens en bedrog gestoeld is in elkaar stort. We zien het nu gebeuren met het geldsysteem dat niets meer is dan gebakken lucht. Het huidige systeem van ‘wetenschap’ zal ook ontmaskerd worden voor wat het werkelijk is: het weten op de schap.

Dat er in dit systeem ook integere mensen werkzaam zijn staat buiten twijfel, maar dit neemt nog steeds niet weg dat het systeem zelf niet deugt en achterhaald is. Ik ken ook heel veel aardige jongens die geen vlieg kwaad doen die in het Nederlandse leger terecht zijn gekomen en die hebben gevochten en gedood in Afganistan of in voormalig Joegoslavie. Op individueel niveau zie ik heel veel goede mensen, maar ze maken onderdeel uit van een moordmachine. De twee meest winstgevende industrieën ter wereld zijn de wapenindustrie en de farmaceutische industrie en zij maken beide meer slachtoffers dan wie of wat dan ook.

Wanneer leren we eens op onze eigen wijsheid te vertrouwen in plaats van het oeverloze gezwets van ‘deskundigen’? Experts bouwden de Titanic, amateurs bouwden de Ark. De noordamerikaanse indianen vonden van ons blanken dat we teveel uitgingen van wat ze ‘geleende kennis’ noemden. Hiermee bedoelden ze dat we teveel leunden op autoriteitsfiguren en te weinig bouwden op wijsheid opgedaan uit eigen ervaring. De indianen zagen dit als een vorm van krankzinnigheid. Ze vertrouwden op eigen wijsheid. ‘Eigenwijs’ en ‘eigenzinnig’ zijn dus helemaal geen negatieve begrippen. Het gaat om geleefde kennis, geen geleende kennis.

Deze kennis, opgedaan door ervaring en gezond verstand in plaats van uitsluitend opgenomen via ‘geleerden’ (een elitair woord dat suggereert dat jij nooit zoveel te weten kan komen, nooit zo ‘geleerd’ kan worden), wordt door de wetenschap afgedaan als ‘anecdotisch bewijs’. ‘Onafhankelijk’ onderzoek en zogenaamde ‘evidence-based’ (op bewijzen gebaseerde) wetenschap wordt afgezet tegenover dit ‘anecdotisch’ bewijs. Dit zijn woordspelletjes, de aloude term ‘gezond verstand’ bestaat niet voor niets. De Amerikaanse schrijver William Dufty schreef in 1974 een boek genaamd Sugar Blues waarin hij feilloos uitlegt hoe het werkelijk zit:

 

Als ik hoofdpijn heb, of koorts, dan is dat geen feit behalve voor mijzelf. Als ik er een dokter over vertel, dan noemen doktoren dat anecdotisch bewijs. Als de dokter mijn temperatuur opneemt en noteert, dan wordt de hoofdpijn medisch bewijs. Als een andere dokter dit overneemt, wordt het een wetenschappelijk feit. Mocht ik bewijs willen dat mijn koorts afgelopen dinsdag 38 graden bedroeg en mijn dokter om mijn medische gegevens vragen, dan zullen deze niet aan mij verstrekt worden. Dit huis-tuin-en-keuken-feit is nu immers een wetenschappelijk feit geworden. Het is alleen nog maar beschikbaar voor een andere arts. Als ik me erover beklaag, dan zal de dokter me niet de wetenschappelijke gegevens omtrent mijn vroegere conditie geven, want dat is weer anecdotisch bewijs. En dat is waar ik oorspronkelijk binnenkwam in het hele verhaal.

Het bovenstaande maakt duidelijk dat wat met gezond verstand te beredeneren is en duidelijk te zien is of te bemerken in het huidige systeem niet serieus genomen wordt totdat het wetenschappelijk is vastgesteld. Hoe vaak lezen we niet in de krant dat onderzoeken datgene bewijzen wat de meesten van ons met gezond boerenverstand allang wisten? Maar totdat het ‘bewezen’ wordt, bestaat het niet. Anecdotisch bewijs wordt dus per definitie van de hand gewezen, ook al blijkt het wetenschappelijk wel degelijk aantoonbaar te zijn. Dufty laat met dit voorbeeld ook zien hoe op geraffineerde wijze eeuwenoude evolutionaire wijsheden die een essentieel onderdeel uitmaken van menselijke culturen ons wereldwijd door de wetenschap afhandig worden gemaakt omdat ze ‘anecdotisch’ zijn. Is het niet de taak van de wetenschap om datgene wat er al is te verklaren? Nu doet de wetenschap net alsof het er niet is totdat het verklaard kan worden en zet gezond boerenverstand daarmee buitenspel.

Een grapje dat dit duidelijk maakt:

Drie doktoren waren onderweg naar een conferentie toen hun auto een lekke band kreeg. Ze stapten alledrie uit om de band te bekijken.
De eerste dokter zei: “Ik denk dat de band lek is.”
De tweede dokter keek er uitgebreider naar en zei: “Hij ziet er absoluut lek uit.”
De derde dokter kneep in de band en zei: “Hij voelt zeker lek aan.”
Alle drie de doktoren knikten instemmend en zeiden: “We kunnen maar beter wat testjes laten doen!”

Als je beseft op welke ‘denkers’ de wetenschap is gestoeld, dan krijg je een aanzienlijk minder positief beeld van de wetenschap. Descartes bedacht dat kennis en wijsheid niet samenkonden en trok ze uit elkaar. Hij gaf het denken aan de wetenschap en spiritualiteit aan de religie. Waar we voorheen spirituele wetenschap hadden gehad (kennis verbonden aan wijsheid) werden deze twee nu gescheiden. Hiermee is de wetenschap het domein geworden van het mannelijk denken, terwijl de vrouwelijke intuitie hier niet meer aan gekoppeld was. Kennis zonder wijsheid is levensgevaarlijk! We hebben dan de kennis om atomen te splitsen maar niet de wijsheid om er geen bommen van te maken.

Wellicht zal je aanvoeren: de wetenschap is neutraal, dus het valt de wetenschap of wetenschappers niet aan te rekenen dat er atoombommen zijn gemaakt. O nee? Achter ALLE destructieve technologie zit wetenschap. Juist omdat wetenschap amoreel is wordt ze immoreel. Door rechtlijnig denken (een teken van krankzinnigheid) valt alles ook achteraf goed te praten. Met logica kun je alles rechtpraten wat krom is. Zo staat in onze geschiedenisboekjes vermeld dat de atoombommen op Hiroshima ‘noodzakelijk waren omdat ze onnodig verder bloedvergieten voorkomen hebben en vele mensenlevens hebben gespaard’. Iedereen met een HART kan dit soort redenaties onmogelijk volhouden!

Kennis zonder wijsheid is levensgevaarlijk. Dankzij Descartes is de wetenschap van zijn ziel ontdaan. ‘Ik denk dus ik besta’ was zijn beroemde uitspraak, dus denken is belangrijker dan voelen. Er bestaat hierdoor nauwelijks ethiek in de wetenschap. Bedenk dat René Descartes de grondlegger was van de ‘wetenschappelijke’ filosofie, die door Stephen Harrod Buhner in zijn boek The lost Language of Plants als volgt wordt omschreven:

 

Descartes stond erop dat het universum een wiskundig systeem van bewegende materie was, die mechanisch van aard was. De veronderstelling dat alles onderdeel is van een grote machine, een neutrale waarde heeft en geen ziel of innerlijke diepte bezit, heeft echter implicaties. Als alle dingen onderdeel uitmaken van een grote machine en hier slechts functionele onderdelen van vormen, dan worden mensen ook onderdelen zonder enige betekenis. Het accepteren van deze manier van denken, je dit eigen maken, geeft aanleiding tot een gevoel van existentiële wanhoop, een gevoel dat je persoonlijke leven geen betekenis heeft.

Hoe ziekmakend dit is, illustreert Buhner met de eigen woorden van Descartes:

 

Omdat de natuur en haar onderdelen niet meer dan een machine en onderdelen van een machine zijn, kun je deze alles aandoen op zoek naar de drijfveren ervan. Enkele aanhangers van Descartes ontkenden expliciet dat dieren pijn konden voelen. Het gejank van een hond vormde niet meer bewijs van zijn lijden dan het geluid van een orgel bewees dat het instrument pijn voelde wanneer het werd bespeeld. Descartes onderwierp levende dieren aan uitgebreid onderzoek. Hijzelf constateerde dat:Als je het puntvormige deel van het hart van een levende hond afsnijdt en een vinger in een van de holtes stopt, zul je steevast voelen dat telkens als het hart samentrekt het op de vinger drukt en telkens als het hart uitzet het niet meer op de vinger drukt.

Waarom hangen we dergelijke primitieve en onmenselijke ‘filosofieën’ aan? Als je je hart niet laat spreken, is er altijd wel een rechtvaardiging te bedenken voor wat je een andere levensvorm aandoet. Waarom is deze man destijds niet met pek en veren op een biels de stad uit gejaagd met zijn onzinnige ideeën? Tot op de dag wordt deze zieke geest geëerd als een held!

En hij is niet de enige. Wat te denken van een andere belangrijke grondlegger van ziek denken? Charles Darwin. Hij reist de hele wereld rond om de natuur te bestuderen en wat is zijn eindconclusie? Alles draait om competitie, concurrentie, strijd, conflict, ‘recht van de sterkste’, elk organisme is zelfzuchtig en roofzuchtig, niets heeft zin, alles is toeval, we zijn allemaal toevallige toeristen hier op deze aardbol zonder enig doel of zingeving, het is eten of gegeten worden. Een beter voorbeeld van kennis zonder wijsheid kan ik niet bedenken, dit is op hol geslagen mannelijk denken! Hoe ziek dit werkelijk is blijkt wel uit deze woorden van Darwin zelf die een heel ander licht op deze ‘wetenschappelijke held’ doen schijnen:

Darwin_restored2

Op een bepaald moment in de toekomst, dat niet zo ver meer van ons verwijderd is wanneer we dit in eeuwen afmeten, zullen de beschaafde menselijke rassen vrijwel zeker de onbeschaafde rassen over de hele wereld vernietigen en vervangen.
The Descent of Man [De menselijke afkomst]

Heb je nu nog zoveel respect voor de man die ons de evolutietheorie gaf? Het darwiniaanse denken gaf ons weer Pasteur, die ons ook wijsmaakte dat ziekte botte pech is en puur toeval. Sinds die tijd vertellen doktoren ons met zoveel woorden: “Het spijt me, meneer/mevrouw, maar u lijdt aan een ernstig geval van botte pech en toeval, veroorzaakt door een gebrek aan medicatie”. Wie is hier nu ziek, de dokter of de patient?

Hetzelfde met de psychiatrie. Hoe kan een wetenschap zonder ziel een wetenschap van de ziel hebben? Dit is de zielkunde, ofwel de psychiatrie. Als er één wetenschap zielloos is dan is het wel de psychiatrie. Psychiaters worden in de volksmond terecht ‘zieleknijpers’ genoemd. Het Engelse woord ‘shrink’ (krimpen) is wat dat betreft ook veelzeggend, want de psychiatrie draagt niet bij aan het groeien en ontwikkelen van de ziel, eerder het inkrimpen en afknijpen ervan. Een cynische benaming voor psychiater is dan ook ‘psyche-hater’.

Dat dit geen overdreven term is, blijkt uit het feit dat de psychiatrie van het begin af aan regelrechte marteling tot therapie heeft verheven. Denk hierbij aan isoleercellen, electrotherapie, het opwekken van insulineshocks en, als dat allemaal niet meer ‘helpt’, frontale lobotomie (het verwijderen van de neocortex, de voorste herschenschors, waardoor een mens niets meer dan een kasplantje wordt). Dergelijke ‘therapieën’ zijn op geen enkele wetenschappelijke grond gestoeld, want het bestaan van de ziel is immers wetenschappelijk niet aan te tonen. Er wordt dus volop geëxperimenteerd op mensen. Wie is hier nou gek?

Dit is wat je krijgt als je een volledig zielloze wetenschap loslaat op het terrein van de ziel. Je moet bezield bezig zijn om met de ziel bezig te zijn. Zo worden er diagnoses van niet-bestaande en niet-bewezen ‘ziektes’ verzonnen als ADHD, die het gevolg zouden zijn van een ‘chemische disbalans’ die vervolgens met chemie wordt bestreden. Volgens deze omgekeerde logica wordt ziekte gezien als een tekort aan synthetische chemicaliën in plaats van natuurlijke voedingsstoffen.

We hebben het over een amfetamine als Ritalin, een vorm van speed, die toegediend wordt aan kinderen soms zo jong als vier jaar. Ritalin remt de lichamelijke groei, vooral die van de hersenen, en vergroot het risico op plotseling hartfalen met maar liefst 500 (!) procent. Er zijn tot nu toe 374 van die niet-bestaande ‘ziektes’ die niet gebaseerd zijn op wetenschap maar marketing, waarvoor er 174 ‘medicijnen’ bestaan. Wereldwijd zitten honderd miljoen mensen aan psychiatrische medicatie, waardoor de psychiatrische industrie een ongelooflijke winst maakt van 330 miljard dollar per jaar.

Er lopen op deze wereld al genoeg onvervulde zielen rond zonder tussenkomst van de psychiatrie. De psychiatrie creëert chemische tijdbommen waarmee de samenleving niet is gebaat. Steeds vaker horen we in het nieuws over familiedrama’s waarbij mannen en vrouwen in binnen- en buitenland doordraaien en hun gezin en daarna zichzelf vermoorden, over schiet- en steekpartijen op scholen, in winkelcentra en andere plekken, mensen die zichzelf of anderen voor de trein gooien, etcetera. Wat is er toch aan de hand?

Wat de media je niet vertellen, is dat in alle gevallen vrijwel zonder uitzondering de daders een geschiedenis hebben van psychiatrische behandeling, waaronder ‘medicatie’ als antidepressiva en in sommige gevallen ook Ritalin. Telkens als zo’n bericht in het nieuws komt, wacht ik op dat ene zinnetje of regeltje waaruit een psychiatrische behandelingsgeschiedenis blijkt. Meestal een dag erna, als er meer details over de dader bekend worden, blijkt de dader een psychiatrisch verleden te hebben. Vaak is het niet meer dan een voetnoot in de berichtgeving, dus je moet goed opletten om het mee te krijgen.

Eind mei 2009 slachtte de 46-jarige Cees K. in Zwijndrecht zijn twee kinderen, ex-vrouw en vriendin af met een mes, omdat hij, in zijn eigen woorden, “probeerde tevergeefs aan een pistool te komen”. Na deze viervoudige moord sloeg hij de hand aan zichzelf. In tegenstelling tot anderen die soortgelijke gruweldaden pleegden, liet Cees K. echter een veelzeggende aanwijzing achter in een afscheidsemail. “Zit zwaar onder de medicijnen en heb totaal geen emotie,” schrijft hij en verwijst naar de scheikundige naam van Prozac. “Fluoxetine doet rare dingen met mensen.” Waarom is dit niet het werkelijke nieuws? Hoeveel doden moeten er nog vallen als gevolg van deze chemische rommel?

De medische en psychische gevestigde orde doen het altijd goed onder tyrannieke regimes. Denk bijvoorbeeld aan het opsluiten in psychiatrische instellingen en onderwerpen aan mensonterende ‘behandelingen’ van politieke dissidenten onder Stalin en in de voormalige Soviët-Unie. Als je nu nog niet beseft dat de grondslag van onze huidige medische ‘wetenschap’ allesbehalve gezond is, heb je een gat in je ziel. Hoe kan iets wat in essentie ziek is genezen?

Stephen Harrod Buhner noemt nog enkele voorbeelden die ik je niet wil onthouden:

 

Dr. J. Marion Sims, die beschouwd wordt als de grondlegger van de moderne gynaecologie, ontwikkelde een chirurgische remedie voor vesico-vaginale fistels (een opening tussen de blaas en de vagina) door operaties uit te voeren op de vaginale wanden van zwarte slavinnen – zonder verdoving – en op sommige van hen voerde hij meer dan dertig operaties uit. Bij sommige van zijn proefpersonen werden de fistels gecreëerd door zijn eigen handelen.

 

Raoul Hilber, een professor die zich specialiseert in onderzoek naar de Holocaust van de joden, brengt een belangrijk punt naar voren over hoe conflicten tussen mensen uiteindelijk ontaarden in genocide [volkerenmoord]. Na jaren van onderzoek komt hij tot de conclusie dat het niet gewone mensen zijn die dergelijke conflicten veroorzaken, deze beginnen juist bij de meest geschoolde mensen. Academici en geleerde auteurs formuleren een theoretische opstelling die uitgaat van de inferioriteit van een groep of de superioriteit van een andere groep (meestal een groep waartoe zij behoren). Uiteindelijk raken hun geschriften geaccepteerd en worden langzamerhand opgenomen in landelijke wetten. De staat, middels haar politiemacht, voert vervolgens de nieuwe wetten uit.

 

Wetenschappers maken zich schuldig aan een bepaalde vorm van imperialisme. Zij hebben ons het historische besef van het hart als waarnemingsorgaan afgenomen en hier een mechanisch hart voor in de plaats gezet en het geloof dat het brein het enige orgaan zijn dat in staat is om te denken. Deze kolonisatie van de ziel heeft ernstige gevolgen met zich meegebracht.

Wie niet leert van de geschiedenis is gedoemd haar te herhalen. De wetenschap is niet onderdeel van de oplossing, maar onderdeel van het probleem. Mike Adams van Natural News heeft hierover een zeer verhelderend artikel geschreven, dat ik je niet wil onthouden;

http://www.naturalnews.com/042613_Theory_of_Evolution_contradictions_scientific_thinking.html